Planetree Awards 2017


Uit de vele inzendingen van zorgorganisaties uit het Planetree netwerk zijn 10 goede voorbeelden van mensgerichte zorg geselecteerd en daarmee genomineerd voor een Planetree Award in de categorie ‘Project’ of ‘Innovatie’ (zie onderstaand voor meer informatie).

Op 23 maart, tijdens de Planetree Conferentie 2017 in Nieuwegein, zijn de winnaars bekend gemaakt. De prijzen werden uitgereikt in het bijzijn van 600 deelnemers.

Voor de Project en Innovatie Award geldt dat initiatieven zijn beoordeeld op positieve effecten voor cliënten en/of medewerkers, vernieuwing, overdraagbaarheid, actualiteit en toekomstwaarde.

De stemmen van de externe jury, het publiek en van Planetree Nederland samen bepalen wie de uiteindelijke winnaars zijn. De externe jury wordt gevormd door voorzitter Jan Helmond (directeur FWG) en Lenneke Dijkhuis (directeur Randstad zorg), Jasper Boele (directeur LSR), Henk Smid (directeur ZonMW) en Ruud Koolen (uitgever BSL).

Er zijn bijna 5000 unieke publieksstemmen uitgebracht.

Winnaars Planetree Innovatie Awards 2017
Winnaars Planetree Project Awards 2017
Winnaars Planetree Persoonsawards 2017

Lizet Brans – Groenhuysen

Pia Velema – Zorggroep Almere

Marga Boomgaard – Spaarne Gasthuis

Janneke Leeflang – Groenhuysen

Nominaties Planetree Innovatie Award

Wij hebben in het kader van de veiligheidsweek gezocht naar een innovatieve aanpak van de veiligheidstrainingen voor zoveel mogelijk mensen. De uitkomst hiervan was de ‘escape room’: een belevingservaring waarbij teams in een ruimte worden opgesloten en op een interactieve manier moeten proberen zo snel mogelijk uit de afgesloten kamer te ontsnappen door een code op te lossen.

Door middel van de “escaperoom” wordt in korte tijd een intensieve, interactieve teambeleving gecreëerd over allerlei veiligheidsthema’s. Kennis van medewerkers over veiligheid wordt getoetst aan de hand van puzzels en raadsels. Daarnaast worden deelnemers gestimuleerd om ad hoc vraagstukken met elkaar op te volgen en verbanden te zien/leggen. Daarvoor is naast kennis over veiligheid een goede samenwerking en communicatie vereist. Tegelijkertijd wordt binnen de “escaperoom” een “reële” crisissituatie nagebootst, waarmee deelnemers worden gestimuleerd tot adequaat handelen onder de bijbehorende tijdsdruk. Medewerkers worden zich bewust van alle aspecten die bij veiligheid komen kijken – ook t.a.v. agressie en de-escalerend gedrag – en wat de factor “stress” daarbij met iemand doet.

De “escaperoom” is niet alleen een ludieke eigentijdse manier om het onderwerp veiligheid en crisisbeheersing (beiden in al z’n aspecten) “in de genen” van alle medewerkers te krijgen, maar daarnaast is de hiervoor ontwikkelde game “fun” voor de hersenen (quote:hersenen leren beter als ze “blij” zijn”), biedt het op basis van debriefing medewerkers eigen regie in het aanmelden/volgen van aanvullende trainingen op bepaalde veiligheidsthema’s en sluit daarbij tevens aan bij het vergroten van het welzijn en welbevinden van de patiënt

Foto’s:

 

Uit onderzoek blijkt dat 40% van de dagelijkse verrichtingen van mensen niet gebeuren op grond van beslissingen, maar uit gewoonte. Omdat gewoonten zijn ingesleten in de hersenen, blijken gewoonten en rituelen lange tijd herkend te worden door de hersenen van mensen met dementie. Voor hen vormen deze gewoonten en rituelen daarom vaak hun laatste stukje houvast en biedt het vastigheid en voorspelbaarheid en daarmee rust en (zelf)vertrouwen.

Tijdens onze pilot van ruim een jaar is tijdens een intensief en leerzaam traject samen met medewerkers, maar ook met cliënten en familie van cliënten, onderzocht wat gewoonten eigenlijk zijn en welke invloed die hebben in ons dagelijks leven. We zijn daarna met elkaar op zoek gegaan naar het antwoord op de vraag welke factoren van invloed zijn wil je ‘Gewoontegetrouw’ kunnen werken.

Dit samen heeft een heel verrassend model opgeleverd, genaamd ‘de Brug’, waarbij vijf pijlers van groot belang blijken te zijn om ‘Gewoontegetrouw’ te kunnen werken, ofwel de pijlers die ervoor zorgen om de optimale verbinding te kunnen (blijven) maken tussen de systeemwereld van de organisatie en leefwereld van de bewoner. (zie figuur 1).

Figuur 1: De Brug

 

Het is een inspirerend en mooi initiatief, dat ervoor zorgt dat er nóg meer gefocust wordt op hoe je mensgerichte zorg in de dagelijkse praktijk brengt en het evenwicht tussen systeem- en leefwereld beter met elkaar in balans kunt brengen. Met als resultaat: zorg die nog meer aansluit op de behoeften van de cliënt en meer eigen regie en zelfvertrouwen voor de cliënt. En tegelijkertijd voor de medewerkers: meer eigen regie, voldoening, werkplezier en erkenning in het werken in de zorg!

De naam van onze organisatie Elver staat voor Elk Verhaal Telt. Door de invoering van LACCS komt ook het verhaal van de mens zonder stem, mensen met ernstige verstandelijke en meervoudige beperkingen (EVMB), goed voor het voetlicht. De Goed Leven visie houdt in dat je het goed voor elkaar hebt op de volgende levensgebieden: Lichamelijk welbevinden, Alertheid, Contact, Communicatie en Stimulerende tijdsbesteding (LACCS)

Alle teams die werken met mensen met EVMB krijgen een 2-daagse scholing en omdat we weten dat daarna pas het implementeren begint hebben we 5 toppers in de zorg gevonden die de 20-daagse externe LACCS scholing zijn gaan volgen. Zij komen met heel veel kennis en enthousiasme weer terug naar hun werkplek, leven de Goed Leven visie voor en coachen hun collega`s binnen andere teams om LACCS te gaan denken en werken. Om de teams goed LACCS te kunnen laten werken hebben we ook al onze behandelaars laten scholen die betrokken zijn bij EVMB. Het is een echt interdisciplinair project, waarin de samenwerking tussen behandelaars, verwanten en begeleiders bevorderd wordt doordat je dezelfde taal spreekt en een gezamenlijk doel nastreeft: het leven van de cliënt mooier maken.

LACCS geeft de meest kwetsbare mensen in de zorg een stem en geeft ze daarmee meer kwaliteit van leven. Het mes snijdt aan twee kanten, want doordat we met aandacht werken en onze cliënten zien voor wie ze zijn, werken onze medewerkers met meer plezier. Ze vinden een stuk arbeidsvreugde terug die door alle druk op de zorg ondergesneeuwd was geraakt of dreigde te raken.

Het inzetten van honden op therapeutische basis, bijvoorbeeld als hulp- of reddingshond, is niet nieuw. Er is wetenschappelijk bewezen dat dieren de aandacht op zich vestigen en daarmee voor afleiding zorgen. Daardoor ontstaat er bij mensen direct een toestand van ontspanning. Ook bevordert de hond de openheid tussen mensen.

Een essentieel onderdeel van ons programma is de positieve insteek. Het gaat bijvoorbeeld in veel functioneringsgesprekken vooral over verbeterpunten en niet over hoe je je kwaliteiten nog meer kan inzetten. Uit onderzoek blijkt dat wanneer een bedrijf vooral gericht is op (het inzetten van) sterke punten van medewerkers er sprake is van een beduidend hogere motivatie onder de medewerkers.

Ons programma houdt in dat ieder teamlid individueel aan het werk gaat met een hond waarbij drie essentiële onderdelen in het werken met mensen aan bod komen. Na de opdracht krijgt het teamlid een terugkoppeling over de ‘spiegel’ die de hond liet zien. De feedback van de hond wordt vertaald in woorden door een van de coaches. De andere coach geeft een terugkoppeling van de kwaliteiten die ingezet zijn tijdens de opdracht. Ook vindt een terugkoppeling op basis van teamkwaliteiten plaats.

Dit is een unieke manier om meer te leren over jezelf, je team en in het werken met de cliënt, waarbij het leren bijna vanzelf gaat. Coachen met honden is een onverwachte bewustwording van je kwaliteiten en te ervaren dat het altijd goed is, wie je ook bent of wat je beperking ook is.

 

Nominaties Planetree Project Award

Sensorische informatieverwerking is de mogelijkheid om op een zintuiglijke prikkel een adequate reactie te geven. Dementie heeft invloed op het kunnen waarnemen, verwerken en reageren op zintuiglijke prikkels. Betekenis kunnen geven aan taal, aan visuele prikkels wordt moeilijker. Je houdingsgevoel gaat achteruit. Het begrijpen van de wereld om je heen wordt steeds moeilijker.

Bij Centrum voor Wonen & Zorg Oostkwartier (onderdeel van Groenhuysen) zijn 10 trainers opgeleid om opnamen van een bewoner te analyseren op het gebied van sensorische informatieverwerking. Welke prikkels kan een bewoner verwerken en begrijpen, welke prikkels niet en wat betekent dit voor hoe wij met deze bewoner omgaan? De praktijk leert dat het afstemmen van prikkels op de behoeften van bewoners veel rust oplevert. Zorgmedewerkers begrijpen beter wat een bewoner beweegt om te doen wat hij/zij doet. Er wordt nagedacht over hoe hun eigen gedrag (bijv. op alle vragen reageren, steeds weer uitleg geven, iemand van achteren benaderen) prikkelend kan zijn voor een bewoner en er worden aanpassingen gedaan in de omgeving / huiskamer om het meer passend te maken voor bewoners.

Na het succes bij Oostkwartier zijn nu ook andere locaties van Groenhuysen actief met sensorische informatieverwerking bij dementie. Bijeenkomsten waarin kennisoverdracht centraal staat worden veelvuldig georganiseerd.

Het project ‘Anders kijken naar dementie’ is dé vertaling van mensgerichte zorg, waarbij betere zorg en een helende omgeving samenkomen en zorgen voor tevreden cliënten en gemotiveerde zorgmedewerkers! Het werkt!

 

Vanuit GGzE Kind en Jeugd was belangstelling om paarden in te zetten voor kinderen. We konden hier onze twee eigen paarden voor gebruiken. Tijdens de vrijwilligersdag in 2015 is een schuilstal voor de paarden gebouwd en door enthousiasme van verschillende partijen is het project uiteindelijk naar een hoger plan getrokken: we hebben een Paardenhoeve ontwikkeld, met de daarbij behorende activiteiten. We hebben in het voorjaar van 2015 het plan gemaakt, bouw heeft plaatsgevonden in het najaar 2015 en in januari 2016 is de Paardenhoeve in gebruik genomen.

De Paardenhoeve bestaat uit vier stallen, een inloopstal, kraal, een weide ingericht naar natuurlijke behoefte en gedrag van (kudde)paarden, koetshuis, zadelkamer en opslagruimte. Het project “De Paardenhoeve” is dermate ingericht, dat we op de lange termijn kunnen uitbreiden en meerdere activiteiten kunnen ontplooien voor zowel cliënten, medewerkers, maar ook voor bezoekers van buiten GGzE. Flexibiliteit staat voorop, en daar waar er vraag ligt kan er ook op locatie met de paarden gewerkt worden.

Er is voor gekozen om De Paardenhoeve onderdeel van GGzE te maken en zo te organiseren, dat continuïteit van activiteiten is gewaarborgd door gericht geschoolde hulpverleners. Continuïteit ondersteunt het vertrouwen tussen cliënt/hulpverlener en dier.

“De Paardenhoeve” van GGzE is een uniek project binnen de GGZ, waarin cliënten/medewerkers/bezoekers elkaar treffen en waarin voor iedere vraag een aanbod geboden wordt en waarin mens en dier elkaar ontmoeten en helpen.

Zie voor een filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=bGC-F99IPpU

Eén van de uitkomsten van de Planetree focusgroepen bij verpleeghuis Molenpark was dat er grote verschillen op gebied van zorg en ondersteuning werden ervaren tussen de woningen. Om deze reden hebben we “de Schakel” ingevoerd, een manier om verbinding te krijgen tussen medewerkers van de verschillende woningen. Van iedere woning/ dienst zit 1 afgevaardigde medewerker in De Schakel. We kijken samen naar verbeterinitiatieven, naar wat goed gaat en beter kan. Een belangrijk agendapunt is het Fotomoment. De medewerker wordt uitgenodigd om goede en minder goede momenten vast te leggen op foto. Op elk overleg worden deze bevindingen besproken en waar nodig oplossingen aangedragen en/of verbeterinitiatieven geformuleerd. Ook worden de belangrijkste items uit de notulen van de huiskamergesprekken besproken, alsmede tips en tops van familie uit de verschillende woningen.

Er is daadwerkelijk verbinding gecreëerd en het succes is dusdanig, dat twee andere locaties van Sevagram nu ook begonnen zijn met Schakelbijeenkomsten.

Het belangrijke van dit initiatief is dat je verbinding creëert, met elkaar in gesprek blijft over goede zorg en leert van elkaars goede praktijken. Bovendien heeft de Schakel een korte lijn (via de huiskamergesprekken) met familie. Dit bevordert de samenwerking met en participatie van familie.

Er zijn met dit initiatief dus alleen maar winnaars: tevreden cliënten, medewerkers en familie!

Op de kinderafdeling van het Flevoziekenhuis werken we samen met PLEO, een robot dinosaurus. De pedagogisch medewerkers bieden PLEO aan als maatje, om verveling tegen te gaan en voor stressreductie. Ook kan PLEO ervoor zorgen dat kinderen minder angstig zijn en een soort “vriendje” van het kind worden.

In dit project verrichten Hogeschool Windesheim en Hogeschool Zuyd samen met professionals van 4 ziekenhuizen en drie externe kennispartijen (universiteiten), praktijkgericht onderzoek naar de inzet van deze robotdieren.

Wij als pedagogisch medewerkers zagen dat PLEO een positieve invloed heeft tijdens de opname in het ziekenhuis. Sommige kinderen gebruiken PLEO om mee te knuffelen, andere kinderen tegen hem te praten en samen met hem te spelen. Maar ook waren er kinderen die PLEO naast hun neerzetten en het fijn vonden om niet alleen in bed te liggen.

 

Wat vond je leuk aan het spelen met PLEO?

‘Ik vond het leuk dat hij blaadjes kon eten’ (patiënt 6 jaar)

‘Ik vind PLEO lief omdat ik hem kan aaien en hij met mij wil spelen’ (patiënt 8 jaar).

 

PLEO is lief, uitdagend, HIP en zieke kinderen verdienen tijdens een ziekenhuisopname een maatje, dat is wat PLEO kan bieden, daarom verdient PLEO deze prijs!

We hebben als Flevoziekenhuis een filmpje opgenomen. Deze is te vinden onder de volgende link:

https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/143172/almere-robotdino-pleo-moet-zieke-kinderen-helpen

‘Project Life’ is de eerste hersteltraining voor de doelgroep kinderen en jongeren in de Nederlandse psychiatrie. De training is volledig gebaseerd op de herstelvisie voor volwassenen, vertaald naar de belevingswereld van 12 tot 24 jarigen. Het initiatief is ontwikkeld door jonge ervaringswerkers in samenwerking met jongeren, zowel qua inhoud als qua vormgeving.

In de training leren jongeren hun eigen verhaal te vertellen, onderzoeken zij wie ze zijn, wat zij belangrijk vinden in het leven, waar zij kracht uit halen en gaan ze aan de slag met hun toekomstdromen. Hierbij richt de training zich op het versterken van de zelfredzaamheid van jongeren en gaat de aandacht uit naar de thema’s: persoonlijke ontwikkeling, het nemen van eigen regie en verantwoordelijkheid, het zoeken van steun en het inzetten van eigen oplossingen.

Naast de onderlinge uitwisseling wordt er gebruik gemaakt van spel-/werkvormen, die op een leuke manier soms moeilijke thema’s makkelijker bespreekbaar maken.

De jongeren kunnen alles wat zij in de training doen en leren ook weer meenemen in hun individuele behandeling en daar eventuele thema’s waar ze nog dieper op in willen gaan, oppakken met hun eigen behandelaar. Daarmee is de training ondersteunend aan het individuele behandeltraject van de jongere.

Wij geloven dat er in álle jongeren eigen krachten en mogelijkheden schuilen die erop wachten ontdekt te worden!

Beeldmateriaal over de training, waarin ook een jongere aan het woord komt, is hier te vinden: https://www.youtube.com/watch?v=XADUCxlsWK0

In het werk van de professionals binnen de revalidatie zijn de behandelaars dagelijks bezig met het geven van adviezen aan revalidanten. Uit onderzoek blijkt dat de helft van alle Nederlanders niet adequaat kan omgaan met gezondheidsproblemen (begrijpen de uitleg van de dokter of de tekst op een bijsluiter niet). Het is dus niet vreemd dat een groot deel van de  gezondheidsadviezen die worden gegeven, niet of onvoldoende wordt overgenomen door degenen voor wie ze zijn bedoeld.

Het is dus belangrijk om de manier waarop de behandelaars revalidanten informatie geven en adviseren en de manier waarop ze mensen begeleiden in het veranderen van gedrag en leefgewoonten, te verbeteren.

Alle behandelaars zijn daarom bij Libra geschoold in een (eigen) aangepaste training, waarin de visie van Planetree centraal staat en die is gericht op het vergroten van de eigen regie van de cliënt en, in het verlengde daarvan, de transitie van de zorgende naar de coachende behandelaar.

Na evaluaties blijkt dat deelnemers zich meer bewust zijn van hun houding en de manier waarop ze omgaan met de revalidant. Hierdoor krijgt de revalidant meer persoonlijke aandacht en ruimte met eigen wensen en hulpvragen. Informatie wordt meer gedoseerd en afgestemd op waar de revalidant op dat moment behoefte aan heeft en medewerkers gaan actief op zoek binnen het scala aan mogelijkheden in plaats van een standaard behandeling ‘van de plank’ te halen.

Het resultaat van deze verandering is een behandeling met meer effect door een grotere intrinsieke motivatie bij de revalidant. Daarnaast vergroot het de borging en rendement op lange termijn omdat het geleerde en de aanpassingen meer aansluiten bij de persoonlijke situatie van de revalidant en zijn doelen.